Hippotherapie kan het best omschreven worden als een bewegingstherapie waarbij het paard als verlengstuk en hulpmiddel van de aangeboden oefeningen wordt gebruikt. Hippotherapie bestaat als wetenschappelijk erkende therapie reeds meer dan 30 jaar en de literatuur omtrent doel, nut en waarde ervan is zeer uitgebreid. In de ons omringende landen en voornamelijk in het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Duitsland zijn op nationaal vlak overkoepelende organisaties werkzaam, die zich uitsluitend bezighouden met paardrijden voor personen met een handicap. In België werken de verschillende initiatieven min of meer los van mekaar. Dit wil zeker niet zeggen dat de waarde van hippotherapie betwijfeld wordt, maar bewijst eerder de ten onrechte stiefmoederlijke behandeling van deze therapievorm door de overheid en haar subsidiërende instanties. Daardoor blijven ook vele belangstellende instellingen voor personen met een fysieke en psychische handicap in de kou staan. |